Yollar var
kan kırmızı yollar
benden içre
benden zühre


oyalı sessizliğin bulut çehresinde
al kundak
bukleli yalnızlığın yanağında
kıyı elmas.
çocuk masalları anlatırken peşinden
içine toparlanmış yalınlıktan
uçuyor çiçekler
ölüyor toprak
her şey öyle yerinden
öyle değişik


zembil uykuya dalıyorum
siyah kalemle
şehrin haritasını çizerken
dağlanıyor kuşlar
parmak ucuma
yanıma, yöreme
konan her şeyden
çoğalıyorum.


Dere dere ikiye bölünen ırmaklardan
ayağa kalkıyor şiirler
ağacın dalına sarılırken.
yaşamak
annenin sesinde hırkalı menzil.
aramız İstanbul kadar
çocukluğun başkent rayları.
geçitler geçtim
çamurlar ve ıslak çarklar
gece yarısı da olsa
dön bana
Olgun çağın yıldızları
göğe doğru
ayak seslerinden yükselir.


hüznün sıhhati
bir şey kapanır
bir şey
benden akıp gider.


şaraplaşan denizin yeşil giysisi.
kaderden yuvarlanan halka
yaz buğdayları,
kış sularına yürümeden
bindim atımın terkisine
bir güneş
bir toprakla
toz attım.


dilimde çiçekli acılık
lambalarda çift ışık
hiçbir yerde
ve her yerde


....