geceye süzülen hüzzam bir selam;
yarım kaldı sende.
meltemlerin hayalinde çürüyen yaprak,
içine akınca gecenin,
bir makamda derinleşen gam...
gariplikten dokunan uzak bir suret,
dostsuz kadehte donan zemzem;
sayfası ak dua...
suda sıyrıldı gölgeden martı,
kıyıda çoğalan beyaz koyu.



Elif’te derinleşen ıstırap,
tarazlanmış
elden sızan mor keder...
çekip giderken kuşluk,
zamansız sam vurur yeşil bahara,
yalar geçer yüzünü.
toprağın altına sinen gizli nağme,
kubbede ağırlaşan taş...
vadisinde coşkun, delişmen,
kulak veren karanlık şehre,
savrulur gecede dönen gök dansları.



kapanan sağır kapı
ve vurulan gem...
saçlarında kızıl gölge,
maviden dökülen sonsuz arya;
ney ve kudüm,
üflenen nefes...
ayakta ağlayan çorak gönül,
sel gibi çoğalan heves;
sende var olan,
ayın altında aşınan bir ağıt...
birleşir hayat ağacıyla.



sonra cennet de çekildi geceden;
sustu en sonunda yarım bir şiir.

...