3
Yorum
28
Beğeni
5,0
Puan
398
Okunma
Güneşin zıhı;
avuçlarda biriken sarı sessizlik,
en kuytu bahçelerde.
Bir gökyüzü şarkısı:
vaktin kalbine açan tomurcuk,
yitirilen mevsimlerin gümüş kapısı.
Aydınlığın şafak gibi yükselen gülümsemesi;
derunumda demlenen mırıltılar,
ateşten kelimeler,
mevsimin en taze kokusunu saçar.
Dünyanın gürültüsü geride;
ırak şehirlerin soğuk yalnızlığına inat,
yanında bütün gölge oyunları
bir kum tanesi kadar.
Mebde;
geceyi ve gündüzü doğuran nefes.
Aşkın kıyısında vaha,
avuçlara dökülen nur.
Ruhlar, papatyalar ve sarmaşıklar;
surlarımı kuşatan bir efsun.
Şelalelerden yansıyan,
yıldızlardan damlayan
öteki dünyanın baharı.
5.0
100% (13)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz