​YENİDEN BAŞLIYORUM
​İçimde sana dair ne varsa,
Yüreğimin kuytu bir köşesine hapsettim.
Ben seni küllerinden var ettim,
Sen ise kendini hoyratça hibe ettin...
​Sustum kendime, sustum herkese, sustum..
Neydi bizim en büyük korkumuz..
Sevdiklerimizi kaybetmek mi..
Yoksa hiç sevilmemek mi
​Sen elbet bir başkasını bulursun..
Ben ise kaybettiğim kendimi..
Doldur meyhaneci kadehi yeniden başlıyorum..
Söndür ışıkları meyhaneci, mazi karanlıkta kalsın..
O bende bitti artık, kim nerede yakarsa yaksın..
​Küllerimden doğduğum bu gece son yeminim olsun..
Ben kendimi buldum ya, o kaybettiğine yansın..Doldur meyhaneci kadehi yeniden başlıyorum..
​Artık ne beklenen bir şafak, ne de sızlayan bir yara..
Adını bıraktım o tozlu, o uğultulu yollara...
Sen bir mevsimlik hevesin peşinde savrulurken
Ben kök saldım yeniden, en derin uçurumlara...
Doldur meyhaneci kadehi yeniden başlıyorum..
​Bakma öyle buğulu baktığına gözlerimin..
O nem, gidişine değil, uyanışın sevincidir..
Meğer ne ağır yükmüş, başkasını kendinden çok sevmek..
Şimdi hafifledim, bu sessizlik zaferimin sesidir.
​Kapat kapıları meyhaneci, dışarısı ayaz kalsın..
İçeride yanan bu ateş sadece beni ısıtsın...
Kimse sormasın artık nerede ya da nasıl diye.
O bir hikâyeydi bitti, herkes payına düşeni alsın..
​Yolun açık olsun diyemem, yolların zaten karışık..
Benim gökyüzüm artık kendi ışığımla barışık..
Doldur meyhaneci, bu kadeh şerefe değil
Bu kadeh, bir başkasının gölgesinden çıkıp kendi güneşine yürüyenlere gelsin..
​
Alper KARAÇOBAN