Gamzemin Çukuru

​Seni gamzemin çukurunda saklayacağım,
Suskunluğun en kuytu yankısında...
Gözlerinin denizinde kaybolmuşken ruhum,
En kıymetli emanetimi orada gizleyeceğim;
Kimse bilmesin, kimse bulamasın diye.
​Gecenin yorgunluğu düşerken yüzüne,
Ay ışığı süzülürken o duru tenine;
Hafifçe tebessüm edeceğim...
O küçücük çukurda, koca bir sevdayı büyüteceğim.
​Herkes mutluluğu gözlerimde sanacak,
Oysa ben o sırça sarayda,
Soluğumu tutup senin kalbini dinleyeceğim.
Ne zamanın hükmü kalacak, ne dünyanın telaşı;
Sadece "biz" kalacağız, sessiz ve derin...
​Gülüşümün en masum, en kuytu köşesi;
Ne bir el dokunabilir sana, ne bir göz değebilir.
Seninle aramdaki o incecik sızı...
Bir keder eserse, bir hüzün düşerse üzerimize,
O çukurda saklı sevdamızla yeniden yeşereceğiz.
​Dışarıda fırtınalar kopsa, rüzgâr sert esse de,
Sen o daracık ama huzurlu yuvada uyuyacaksın.
Dünya koca bir gürültüden ibaret olsa bile,
Sadece kalbimin ritmiyle huzur bulacaksın.
​Yıllar geçse, çizgiler derinleşse de yüzümde,
O çukur hep senin, hep sana özel kalacak.
Zamanın acımasız eli dokunamaz bu sevdaya;
Çünkü aşkın yeri, tenin en masum sancağıdır artık.
​Gülüşün, bir ömürlük sığınak bana;
En büyük hazinem, en sadık yeminim...
Aşkımız o küçük boşlukta sonsuzluğa uyusun;
Sırrımızı bir ben bileceğim, bir de yıldızlar.
​Dualarımın en içten hali, ömrümün en zarif kârı...
Bir mühür gibi basacağım seni her tebessümüme;
Hiç eksilmeden, hiç eskimeden, hep ilk günkü gibi;
Seni gamzemin çukurunda saklayacağım.

Alper KARAÇOBAN