Emeğin Kavgası
​Güneşin doğduğu yerdenim...
Ayazın bıyıkları buz tutturduğu,
Ekinin orakla biçildiği yerdenim...
Kızların omuzlukla su taşıdığı,
Tezeklerin buram buram koktuğu yerdenim...
​Ben buyum...
Ben orakla çekicin özgürlüğü ve bağımsızlığı
yoğurduğu yerdenim...
BEN BİR DEVRİMCİYİM.
​Kağnı seslerinin rüzgâra karıştığı,
Anaların acıyı bal eylediği sofralardan gelirim.
Yırtık pabuçların, yamalı hırkaların altında
Dünyayı sarsacak o devasa yüreği taşırım.
​Ben, fabrikada çarkın dişlisi,
Tarlada sabanın demiri,
Madenin zifiri karanlığındaki o ak terim.
Hakkı yenen her canın hesabıyım ben,
Susmayan feryat, bükülmeyen o sert bileğim..
​Bana ’dur’ diyemez hiçbir yasaklı duvar,
BEN BİR DEVRİMCİYİM
Benim köklerim toprağın en derinindedir.
Dallarım ise yıldızlara uzanan bir çınar;
Gölgesi ezilenlerin, meyvesi kardeşliğindir.
​Korku nedir bilmez benim lügatim,
Çünkü ben halkımın bitmeyen takatıyım.
Eşit bir dünya, hür bir gökyüzü için
Gelecek güzel günlerin sadık atıyım.
​BEN BİR DEVRİMCİYİM..
DEVRİMCİ OLARAK DA ÖLECEĞİM...
​Ölüm dediğin nedir ki kavgada..
Bir giderim, bin doğarım her sabah ezanında..
Bir giderim, milyon olurum işçi grevinde..
Ben ölmem arkadaş; ben toprağın kalbinde,
Halkın bitmeyen o büyük zaferindeyim...

Alper KARAÇOBAN