Hep şehirlerden bu üç yıldızlı hallerin
Kayarak güneşin ırmaklarına doğru
Karanlığa meylederek gençleşirdin
Bilirdik dudakların da kuruyan karanlığın seslerini

Sonra insan ağırlayan bakışların
Kayalardan sızan su saçlarının efsunu
Ve niyet eden onca yıkanmalara karşın
Çetin sorular sorardı tövbeler

Küçük pencere
Karanlık orman
Ve tütsülenmiş ilk adımlamalı
bebek yürüyüşleri

hepsi süt emziren
at süren
ve kaçan şehirlerden uzayan çocuğunu
kurtaran anne siması

gün kamçılı
zaman küheylan
sırtında kızıl heykelleri biriken ateşin
ince uzun halleri

günü izleyen sağ omzun harbine teslim
zahmet haykıran dağ kovuklarından kalemler getirelim
yazsın yazsın sen çağıltısına

toprağa hoş bir azar bıraksın sonra
yurdum konuş şimdi daveti
bir gecenin beyazladığını anımsadığında
vuslat gününe çocukların omuzlandığı
içinde balık büyütenlerinse su yuttuğu
bilinç harmanındayız artık

ve seni anmadan geçemeyeceğim
saçlarının sesi
bırak öyle kalsın...