kekeme zamanın elindeki saçları tarasa rüzgar
deniz okşar mı ruhuma sızan göçebelikte ağaran tarihleri








geceye kurulan adreslerin sığınaklarında uçurumlar
soğuturken terli yalnızlıkları
çağıldıyor destan karanlıklar gün düşlerine
dağın ağzında bulutların ıslığını dinle baba
hangi şehri koklasam hüzün gül gibi büyür soluğumda
an cinnet saatlerinde moraran tenleri öldürür
söyle baba
toprağa yalnayak bassam
uzayan ağacın penceresinden sabahı görürmüyüm
ki
uğultular kollayınca kalbimi
içimde kuşlar da ürküyor
kalaba sessizliğin kıvrımlarında gözlerim
hep bir kaçış unutma
senin ihtiyar ellerinde
bana benzemeyen gülücüklerin var
onlar uçmayı öğrendikçe
ben sandığına saklanacağım
kaldırma duvağımı
çöl yalnızlığımdan mutlaka geleceğim


şimdi susmak vakti



biliyorum
durgun sularda hayat acı ve yeşil
kederin rengi dokunsa parmak uçlarıma
dilimde çürür şiirler ikindi bir yolculuğa