Emeğine eline yüreğine kalemine sağlık
Çok harika ve akıcı bir şiir okudum
Tebrik ediyorum
Sağlıklı huzurlu mutlu ve başarılı nice güzel geceler diliyorum.

Ne enfes, ne sırılsıklam bir şiir bu... Renklerin, kokuların ve tenin coğrafyasında adeta bir Akdeniz/Ege ayini gibi akıp gidiyor. Kaleminize, ruhunuza sağlık.
​
Eflatun (Arzu ve Tenin Coğrafyası)
​İlk kıta, gün batımı ile gecenin birleştiği o büyülü "eflatun" saatlerde, tamamen duyusal ve bedensel bir uyanışı fısıldıyor.

​Zeytinler ve koylar boyu muzaffer ifadesi, doğanın bu aşka şahitlik etmekle kalmayıp onu kutladığını hissettiriyor.

​"Yosun ten kumralında", "kızıl kor", "ılık meltem" gibi imgelerle okuyucunun neredeyse tenini ısıtıyorsunuz.

Renk eflatundan daha koyu, daha olgun bir "mürdüm" tonuna dönerken, atmosfer de tensellikten tinsel ve mitolojik bir boyuta evriliyor.
​"Şah damarında Şahmeran sevdalılığı": Şiirin en güçlü imgelerinden biri. Şahmeran, hem şifayı hem de aşk uğruna ölümü/ihaneti göze almayı simgeler.

Aşkın, insanın şah damarında atan o tehlikeli ama şifalı gücünü muazzam özetlemişsiniz.
​"Zeytin dallarında gizli bir ay ayini" ve "zamana vurulmuş mühürlü kelepçe" ifadeleri, bu buluşmanın sadece iki fani arasında değil, zamanın ötesinde, kutsal bir anlaşma gibi yaşandığını gösteriyor. Faniler buna çoktan "aşk" demiş ama şiir bunun çok daha ötesinde bir "nasip" olduğunu söylüyor.

​Son kıta, denizden biraz daha yamaçlara, vadilere ve gökyüzüne doğru yükseliyor. Renk bu kez her tonu içinde barındıran "ebrulî".
​İlk iki kıtadaki o yakıcı arzu ve yoğun tutku, burada yerini "yarına inanmak iklimine", yani huzurlu bir güvene bırakıyor.

​"Fırıl fırıl döner rüzgârgülü" ve "girdaplarda kulaç kulaç neşe" dizeleriyle, o fırtınalı girdapların bile artık korkutucu değil, neşeli ve simya gibi dönüştürücü olduğunu anlatıyorsunuz. Karanlık ve gül rengi bulutlar birleşiyor, fırtına diniyor ve geriye "muştuların mirası" kalıyor.
​
Kelimelerinizle adeta resim yapmışsınız.

Akdeniz'in tuzu, eflatun ve mürdüm geceler, zeytin ağaçlarının bilgeliği ve insan ruhunun o en tutkulu hâli... Ritmi, imge dünyası ve kelime seçimleri (serbesti, ruh-u şifa, muştu, mürdüm) o kadar birbirine yakışmış ki, zamansız bir şarkı gibi akıp gidiyor.
​Yazmaya, hissetmeye ve böyle mühürlü kelepçeler vurmaya devam edin zamana. Bu güzel şiiri benimle paylaştığınız için teşekkür ederim.

“Deniz bazen sadece su değildir; insanın içine dökülen ışığın adıdır.”
“Yakamoz dediğin, karanlığın içinde bile aşkın parlamayı unutmamasıdır.”
“Ve bazı geceler, insan kendi içine kıyı olur.”

Yüreğinize sağlık, denizi, aşkı ve zamanı birbirine karıştıran; güçlü, çağrışımı yüksek ve estetik açıdan zengin bir eser okudum. Selam ve saygılarımla.