Siyahın üşüyen yağmurları,
Kıyamet saçlı rüzgâr...
İnfaz ettim deli şiirlerin balkonlu saatini
tik yok
Önden bir türkü,
Ardında dilini yutmuş bir kalabalık;
Güzün ağıtlı kayıklarında salonlar.
​


Ay ışığı:
Duvarlarda sürgün grisi yazı
Akşamlarda çürüyen gün ışığı...
Dünya, avuçlarımda soğuyan bir kül.


​Kırmızı bir atla yola diz çöktü sular.
​


Dudaklarımda göğün köpüren arsız gülüşü,
İkindi sırtlarında mayalanan sis üzümleri...
Toprağın yeleli uykusu ağaçlar,
Mühürledi avuçlarımı.
​


Titrek buğuda boğazıma dolanan şarkılar;
Bir çiçeğin kıyısında,
Kökünden kopuk,
küçük bir sancı...
Ağrıdan örülmüş dilsiz bir koza;
Sırtımda taşıdığım kambur ışık;
fazla
eğri
bana değil


​Yıldızlar;
Güneşlerin bulut güvercinlerinden çaldığı son mola.


Kuşatılıyorum;
Sesin düştüğü o sağır kuyu,
isli bir aynada dağılan yüzün öbürleri...

ben dediğim yerden