Ellerimin değdiği sarnıçların kabuk bağlayan gözü yaşlı
Sessizce eğilmişim
Topluyorum merhametin halı desenlerine dizilmiş hükmünü
Yalın bir susku, eğreti kumruların göğünde mavi söküğün dişleri
İzlerini yadırgadım mevsimin
Isırıklarının ıslıklarını duyar gibi irkildim
Dizlerine kadar batık şehrin kokusu son trene el sallarken

Sahibinin uykusunda eriyen isyanımın eşiğinde
Koca bir kısrağın rüzgârına sevdalı hürriyet
Sırtından atamadığını
Kıskıvrak yakalıyor masalında yakaladığı sürgünün ateşi


Çaldık bir sabahın kapısını
Yeniden iç çekerken yaşamak denilen ehil vakte
Sesledi bir mektubun mektebinden
Heyhat sancılarının sakındığı tepe taklak ruhumun yazgısı mı?
Cevapları solgun
Donuk deryaların yatık umutlarını uyutmuşken
Ülkemden bağışlama diziyorum
Issız kalbime çöreklenmiş tembihli tespihlerin zikri

Merhamet mi kapısında avuçlarım
Kör
Kamçısız bir ışığın
Görkemini uçurtmasına takmış çocukların avuntusu
tamam edemedim kuşların rengini resmin yazgısına
kırıldım kaldım
kanatsızların çizgisine kurşuni bir kalemle
gözlerimin ovuşturduğu
Dev aynasında bir yalnızlıkken hiçliğim…