“Vuslata Varamayan Gönlün”
Bir yol var sana çıkan,
Ama kapısı bendeki kaderle mühürlü…
Dizlerimde yorgun bir bekleyiş,
Yüreğimde Cemal Safi’nin ince sızısı,
İçimde Zarifoğlu’nun hiç dinmeyen sessiz yarası…
Geceler uzadıkça adın büyüyor içimde,
Sanki nefes aldığım her an
Bir adım daha uzaklaşıyorsun benden.
Ulaşamamak…
Yanar mı insan bu kadar,
Düşünce bile bu kadar ağır mıdır?
Sen yokken
Sokağın lambaları bile sararmıyor artık,
Karanlık dediğin
Sen olmadıkça daha koyu bir kader gibi çöküyor.
Adını içimden çağırıyorum,
Sesim dönüp yine bana çarpıyor—
Sen duymuyorsun,
Duysan da gelmiyorsun…
Ben seni
Gözlerimle değil,
Yaralı yerlerimle seviyorum.
Bir şairin kelimesi kadar ince,
Bir duanın ortasında bekleyen umut kadar sessiz…
Varsa bir gün kavuşmak,
Ben çoktan hazırladım gönlümü;
Ama biliyorum…
Bizim hikâyemiz hep
“Tam olacakken olmamak” üzerine yazılmış.
Yine de bil sevgilim;
Sen bana gelmesen de
Ben sana giden yolları unutmam.
Bir ömür boyu
Ulaşamadığım halde vazgeçmediğim
En güzel acımsın.
Ve ben
Sana varamadığım her akşam
Biraz daha seni severek eksiliyorum.

Ne çok şey biriktirdim sana dair…
Bir gülüşün vardı mesela,
Açık bir pencereden içeri sızan
Ilkbahar kokusu gibi,
Ne zaman hatırlasam
Yüreğimin kenarları titrerdi.
Ben seni uzağımdan severken,
Gözlerim alıştı uzakların karasına.
Kader dediğin şey,
İnsanla alay etmeyi severmiş meğer;
Tam tutacakken elini
Gölgene bile yetişemez oldum.
Geceye düşen her yıldız
İçimdeki umutlardan biri aslında…
Ne kadar kaydıysa gökyüzünden
O kadar eksildim sana varamadığım yıllardan.
Bir sevda düşün ki
Kendini tamamlamayan bir yarım cümle gibi,
Ne seni silebiliyor,
Ne de vazgeçebiliyor senden.
Bazan düşünüyorum;
Belki de en büyük kavuşma
Hiç kavuşamamakta saklıdır…
Çünkü sen gelmedikçe
Ben seni daha çok seviyorum.
Ömrüme işlenen bir yazı gibisin,
Silinmeyen, solmayan,
Her okuduğumda daha derin acıtan bir yazı.
Ve ben,
Bilmeyenlere inat,
Görmeyenlere rağmen,
Duymayanlara karşı
Seni beklemeye devam ediyorum.
Bilir misin sevgilim…
Bazı aşklar yaşanmaz,
Sadece yaşatır.
Sen de bana
Kavuşamadığım halde yaşatan
En güzel yangınsın.