Bazı insanlar
Tam zamanında kaybedilir.
Çünkü insan,
Elindekinin sıcaklığına alışınca
Yokluğun nasıl bir soğuk taşıdığını düşünmez.
Bir gün gidersin mesela—
Sadece birkaç dakika konuşmak için
Ömrünü vereceğin biri olur geride.
Ama hayat
İkinci kez aynı kapıyı çalmaz.
Toprak sessizdir.
Ne kadar geç kalmış özür varsa
Hepsini aynı karanlıkta saklar.
Ve sen anlarsın;
Bir mezar taşına bırakılan çiçek
Kimseyi geri getirmez.
Sadece insanın içinde büyüyen
O çaresizliği sulamaya yarar.
Geç kalınmış sevgi…
İşte insanı en çok o çürütür.
Çünkü bazı cümleler vardır,
Söylenmediği için ölmez.
İnsanın içinde yaşamaya devam eder.
Bir “iyi ki varsın” mesela…
Tam zamanında söylenmediğinde
Ömür boyu yankılanır.
Ve zaman—
Sanıldığı gibi iyileştirmez hiçbir şeyi.
Sadece insanı
Acısıyla yaşamaya alıştırır.
Bir gece ansızın
Eski bir ses düşer aklına.
Bir kahkaha…
Bir bakış…
Yarım kalmış küçücük bir an…
İşte o an
Göğsünün altında yıllardır taşıdığın boşluk
Tekrar nefes almaya başlar.
Ve insan şunu çok geç öğrenir:
Sevmek zor değildir.
Zor olan,
Sevdiğini zamanında hissettirebilmektir.
Çünkü bazı vedaların
Dönüşü yoktur.
Bazı yokluklar
İnsan öldükten sonra bile
İçinde yaşamaya devam eder.