Neden hep Bismillah?

Bizim inancımızda sofraya oturduktan sonra Bismillah çekilir o yüzen yine ..
Bismillah..
......

Tesbih tanelerinin her biri yine ziikirsel bir yolculuğa çıkarıyor okurunu.

Özünü bulutlarla dolduran bir şiirde birazdan yağmur yağacaktır. Ya kirlerinden arınacak şehir, ya da sele kapılıp " ruh tufanı " içinde boğulup gidecek!.

Ama insanın yağmuru
özde yoğunlaşıyor, gözlerden yağıyor işte. ( Yarasal kuşak dedikleri)

ve ağlamaksa, ana dilidir artık tüm şiirlerde hüznün ve ayrılığın.

Kâh, içini temizleyecek insanın ..
Kâh, mutluluğunu inci inci dizerek kirpik uçlarına, bayram edip çocuklar gibi sevinecek.

-Gözler yağışlı geçmezse gönülde gökkuşağı oluşmazmış..-
.....

Şiir tahammül işidir.
İyi okumak,iyi anlamak gerek.
Kendini şiire esir veren her şair hürriyetini bulur.
Kimsenin ağlamadığı bir yerde
( gözlerinde bulut kervanını iyi ağırlayamadığı her yerde) ölüdür adeta.

Kâh,
bir başkasının acısını dindirmek için acı çeker.
Kâh,
en zor şartlarda bile,
en beklenmedik yerlerde, şems olur, şemsiye olur, yağmur olur, düş kervanında en ònde giden olur..yol olur yoldaş olur.
Düşsel bir lahzâda rüya olur.
Kupkuru tohumlara umut olur, bir gönle dokunur iz olur, bereket olur.

En çok da kendi dünyasında,
Ipıslak bir şiir olur, d'okunur!..teselli bulur.

Üstümüze an yağıyor
Üstümüz hüzün kokuyor.Toprak gibi..aşk gibi..sevda gibi.

Tepemizde bazı bazı renklere,
bazı bazı şekillere giren bir gökyüzü,
aşağıda bir çift göz, ve gözün gördükleri, özün konuştukları.

Herşeyle bire bir akan zaman tünelinde.
yaprak rüzgâra, kuşlar kuşlara , nefes nefesine ve insan gölgesine, gölgesinin peşinden.

Aka aka durulacaklar.
Durdukları yeriyse yurt belleyip nasibinde ne varsa ona razı olacaklar..

ve şiir.
Elhamdülillah.
Çok şükür şiirle doyduk.

Teşekkürle,
Saygı ile tebessüMle.