parçasıyız
beraber daldığımız toprağın
birkaç şiirin dizesi
omuzlarında şehrin
gökgürültüsü





yürüyen ayaklar daracık sokaklarda taşırken yorgunluğu
siyah ellere bağlanan göz gölgelerimiz/
gölgelerde ışıkları yakan bulut
kiminiz sarı saçlı
kiminiz mavi gözlü rüzgarlanır mor köpüklü dalgalarda
ki dalgalara binen her kayığın adıdır sular
karışır bu yüzden
gidenin arkasına zerrelerimiz
anlarım
gizlice soluruz herkes gibilerin içinde
ölümü

güneşe sarılan gündüzlerde günahlar




avucumuzda yeşiller
yolcu gibi uğurlar sıcak odalara tenimizi
bizi en kuytu dalgınlıklar saklar derinlere
görmeyiz uzağı gözlerimizdeki tozda
zamanın boşluğuna yerleşen üşümelerde kalır
kendimiz
suretimizden kelimeler sökülür
düşer tanıdık şiirler yaşamadıklarımıza
belkide bir Annenin yaşındaydı
bileklerime kalınca yaslanan tarih
belleğimden neleri aldığını günün
sayamadım

mevsimlerin en koyusuna yerleşen şehirler
vitrinler
çok fazla uçurum yağmaladınız ağzımdaki köklere
dile gelmez cinnetin saatlerinde gövdem
kendiyle yıkıyor ömrümü
iç sızısı kıyametler renksiz fotoğrafta
öylece bana bakıyor




......