![]() AĞLAMASAM ÖLÜRÜM'KİKimselere diyemedim Canımın nasıl yandığını Canımdan can alındığını Bir yanardağın içinde Kavrulası acılarım var Ben ölürken ayrılığın içinde Döndüm,döndüm iki kolum yanlara açık Ağladım yandım Ağlama dedi az ötedeki düşten gelen bir ses Hayır dedim ben ağlamalıyım Ağlamasam ölürüm ben Ben ölürken-de ağlarım Hayat gözlerini yumarken bana Hiçbir miras bırakmadı ardında Oysa bir umut beklemiştim en ala mavinin tonundan Yok saydı beni Öksüzlüğümü görmezden geldi Yalvarışlarımı haykırışlarımı göz ardı etti Bağlı bıraktı kendi çarmıhında beni Boş saydım hayatın ihanetlerini Savurdu aramızdaki mesafesini Esirgerken benden kendi nefesimi Onun büyüklüğüne Küçüklüğünü sığdıramadım Bindirip beni hüzün kayığına Bıraktı kaynayan denizin açıklarına Tenimi yaktı, içimi yaktığı gibi Onun için hep ağlarım ben Doğarkende ağlamıştım Ölürkende ağlarım ben Ağlamasam yine ölürüm’ki Hülyanna |