BEKLİYORUM SENİ
bir ilkbahar esintisine benzeyen gözlerin
ıslak şiirler yağdırır gönlümün yangınına
irkilirim, bozulur bu rüya
gecenin perçemi düştüğünde üzerime

senki uzaklardan bana
düşsel sevdalar gönderen
ruhumun sana ait yerinde
utangaç duygular yeşerten
bir çocuk edasıyla sevindiren


gitmesen artık diyorum
kalsan bu aşkın bağlarında
mesafeleri makaslayıp rüzgara savursan
işte geldim artık hep buradayım desen
sevinse senden yoksun şu yüreğim pınarlara dönse sevinçlerim
dökülüp taşsa gözlerimden

bir nükteyle kırpıştırsan gözlerini
gülüşün dağılsa etrafa
toplasam gül misali avuçlarımla
işte bu bizim evimiz desem sana
sevda bağlarıyla kurduğum
gece gündüz hayalinle avunduğum

hadi ses ver artık
geliyorum de zor sevgili
belki bir gün
senin de yüreğin aşka çözülüp
bir çağlayan’a atlar
aramak istersin beni

bilki ben deniz gözlerinin kıyısında

bekliyorum seni

HÜLYA ÇELİK