afacan bir çocuk gibi
bildiğini okurcasına
renkli kelebeklere karışıp
serpilirdik nisan çimenlerine

çocuktuk o zaman
konuşurduk kır çiçekleri ile
onları ürkütmeden
her filiz coştururdu bizi
yeni doğmuşuz gibi
ve biz serkeş düşler ülkesinde
güle oynaya
yeni bir güne uyanmak ümidiyle
günü bitirirdik


şimdi büyüdük
sen aynı nüktedan
bense hep aynı sevecen
deniz gözlerinde kulaç atmayı deneyen
afacan kız

göçmen dalgalar
atsa da kıyılarına beni
ben dalga uçlarına takılır
geri dönerim
bilirim ki hep açıktır
yolumu gözleyen kalbin


şimdi çok uzaktasın biliyorum
bir bahar esintisi getirecek seni
yine açacak aşk topraklarında
nisan gülleri
teyakkuz da bekleyecek bizi
aşk birlikleri

bilirim
nice günleri geride bırakacağız
yine kapılarını açacak
ve kucaklayacak bizi
serkeş düşler ülkesi

Hülya Çelik