![]() /keşke hep çocuk kalabilseydik/Yiten ve her geçen gün kaybolan bir ağlama sesi.. içimdeki çocuk , asıl benliğim.oyun oynadığım günler, oyun oynarken kavga ettiğim kimliğim? ve sonra hiçbir şey olmamış gibi yan yana gelip katıla katıla güldüğümüz o günler şimdi keşke diyoruz o zamanın biten günlerine geri dönseydik , birlikte yine oynasaydık, kavga etseydik ve sonra oturup küçücük yüzümüzle birbirimize bakarken kahkaha atsaydık diyoruz keşkelerle ve amalarla olmuyor, hiçbir bağlaç ve hiçbir geçmiş zamanlı ek kabul etmiyor bunu. giden gidiyor işte..bizde kirleniyoruz. kendi özümüzü bırakıp bir sonraki günün hengamesine bakıyoruz. ve bu yüzden yeryüzü,doğa hiç ayık değil bugünlerde. Bir fırtınadır kopuyor özümüzün olmadığı bu yerde Kirleniyoruz,kirlendikçe dünyada kirleniyor Akıl almaz tahripler oluyor, Bir yerde mayın apansız indiriyor Hem insanı hem doğayı. Uçan kuşlar bile nasibini alıyor bundan Çünkü Gökyüzü puslandıkça türküler gibi şakıyan bülbüller de Vuruluyor, birer birer düşüyor toprağın rahmine.. bir fırtınadır kopuyor özümüzün olmadığı bu yerde insanlıktan uzaklaştıkça uzaklaşıyoruz dilimiz sevginin ve saygının söylencesi değil dilimiz barışın ve huzurun sözcüklerini üretmekten öyle aciz ki düşen her sözcüğün içinde bir ceset barındırıyoruz sanki ve kumdan değil kandan kaleler yapıyoruz kendimize. Bir fırtınadır kopuyor özümüzün olmadığı bu yerde Her gün ölüyoruz Her gün öldürüyoruz Kapitalist makineler gibi Ölümü öyle sömürüyoruz ki Sanki zevk alan cellatlar gibi Çığlıklar koparıyoruz. Bir fırtınadır kopuyor özümüzün olmadığı bu yerde Kendi kimliğimizden uzaklaştıkça İnsan olmayı unutuyoruz, Ve ne yazık ki insanlık, Yaratılan bütün değerler un ufak oluyor. Un ufak oluyoruz. bu yüzden kanadı kırık kuşlar gibiyim her gün onlarca cesedin içinde benliğimi öyle özlüyorum ki ah diyorum neredesin o küçük çocuk... 25 ağustos. |
Çocuk gözūyle bakabilmektir
Anadan doğma,
Gūnahsız gözlerle.
tebrik ve saygılar
Ramazan Boran tarafından 8/29/2015 8:59:51 PM zamanında düzenlenmiştir.