11
Yorum
25
Beğeni
5,0
Puan
1097
Okunma

kim tümlemiş şiiri baştan sona
insan tanımaz sesler yükselirken ufukta
aldırmadan karanlığına yüzlerin
bir karanfil eklemiş tarihine
doğru çizgide yürütmüş zamanı
belki bir kaç şarkılık soluk almaktır zaman
derin iç çekişi çocukluğun
dalyelerin yıkılışı, dizilişi
oyunun bozulması
sil baştan yapılması
yarım kürekle, yarım denizde kürek çekmektir hayat
üstelik dostsuz, sevgilisiz bir dünyada
içinden konuşmak
geri döndürmek
yanlış yöne kulaç atanları
sevgiye yükselen salıncağa
tutup sallamak, uzun ipinden
baharda piknik yapmaktır şiir
bazen yakalanarak sağanak yağmura
bazen esintilerde dalgalanmak
güneş açmasını beklemek
yürümek, ebem kuşağı altına
bir ateş yakmak çalı çırpıdan
gölgesi bol ceviz ağacı altında
çay demlemek is içinde
kuş ötüşleri arasına karışan
ilerideki çaydan duyulan
kurbağa seslerini dinlemek
sana rahat vermezken sıkıntılar
sırtını ağaca vermek
kim tüm yaşamış hayatı
insan halkasında düğüm olmadan
çözülerek ileriye
ağaç olmuş ormanda
kuşlar ötmüş dalında
çocuklar sallanmış salıncakta
altında dinlenmiş insan
bir insan tamamlar diğerini
bir çeşit açmaz çiçekler
ayrı güzellikte yaratılanlar
biri diğeri için yaşar
en son davranıştır ölüm
çilek kollarını nasıl uzatır toprağa
bakın
31. 03. 2015 / Nazik Gülünay