Çünkü kış: biraz hüzün biraz da yalnızlıktı
Kırmızı karlar yağarken Samatya’ya
Süregelen her kilise
Yerini tanınmış çiçeklere bıraktı.
Kahverengi bir boyacı Samatya’dan çıkmıştı yola
Yol üzerinde tanıdığı üç-beş sevdalı
Hayallerini bir milli piyangocuya satmıştı
İşte bu yüzden senin sevmenin en güzel yanı mor camilerdi
Sevgilim, seni seviyorum
Gerçekten
Bu öyle simitle çayı sever gibi değil
İnan.
Bir meyhaneye girdim
Tanrımı da alıp girdim, öyle tek değilim ben
Ve rakı bir kere daha kutsal su statüsüne giriyordu her şarkıda
- Gece saat 10 -
Çıkıp bir kez daha gitmeli Samatya’ya
Ben de çıktım yola
Yanımda birden beliren sevdalılar
Sırtına bağlayıp boyacı ve piyangocuyla
Hep beraber kilisedeyiz
Yanımızda bir kadın,
Ellerimiz semada
Nasıl bir duadır bu Sayın Tanrım? Hangi hiçliğe sığar
Kadın, çok güzel kadın
Allahlık ha!
Aşık olmamak nâmümkün
Günahım var benim bir sofra kırıntısı kadar
Gözlerinin eflatunundan kalan
Martı çığlığı günahlarım
Su içer gibi peşi sıra ardıma düşüyorlar
Ve ben bir bir sayıyorum hangisi benim hangisi Tanrımın
Sonra bir tütün yakıyorum, bir tütün daha
Denize atmak namümkün
Sayın Tanrım, yardımına ihtiyacım var bu sıralar
Hem biliyorsun, işlerde pek iyi değil
Çık gel çingene mahallesinden
Kadın, bu kadın, çok güzel.