yarınsız bir hüzne kıstırıldı sesim
sürgünler doğdu beyaz duvarlarda
yankılarında kaldım
sevemez kimseyi yangınlarım
göğsümde derin ayaz...






karanlığımda kol gezen ölüler
gölgeniz düştü mü önüme
güneşe küser simsiyah dünler
gurbet yüreğimde denizin anlattıkları
sularında köpürür
duygularımın dalgalanan kollarından kalksam
kalksam çileli özlemlerin üzerinden
bir adım geleceğe
umutları kuracağım küçük limanlara
gözlerime bir edayla yürüyen gizler
rüzgar dağıtsın sis uykuları
son sessizliğim
ki
baharın yorgun çizgilerinde
gerildi tenim
çaresiz aklımda
hep çocukluğum
ahh..






ey ömrüm
ufkun bağrında yeniden dirilişe gebeyim
bütün sırlı telaşlar ateş
yavaş yavaş düşüyorlar uçurumlara
yüzü yerde cenneti boğuluyor yalancı adımların
tozlu yollarınız kısaldıkça uzuyorum
sızlıyan düşlerinizin boşluğundan

her lahza ayrı bir sancı




gölgeler arkamda
varolma sevincindeyim vaktin
korkmayın sevda yüklü bekleyişler
geceler sağır yalnızlıkta
avuçlarımda titreyen güllerle
yıldırım gibi geliyorum
uyanın...


hüzünleri buluta gömdüm
kapattım hüzzam çığlıklarını geçmişin