Mevsim yorgunu gökyüzü,
Akıp giden suların uçuşan kanatlarında neyli sükût,
Gece, dalgalı saçlarında saklı aydınlığa gebe.


Rüzgârın ellerine türküler taşır dudaklarım
Yol ortası atların kızgın gözlerinde
Amber kokulu sağrılar titrer.
​

Arsız kışların dansında
Şaha kalkan tan,
Kızılında eriyen aylı ateş
Oyar sisleri

​

Portakallı pencerelere bakıyorum,

Gümüş yüklü özlemle ıslanan...

Bütün şiirler karışırken sulara

Çan yağmurlarından bahsedin bana

Hepimizden, bahardan
Çatlayan uykulardan
Belli belirsiz her şeyden.
​

Sefer doğumlarının ağzındaki kelam
Ayak bastığımız dünyanın nabzında

Yüzümde kırık bir ayna,

Heybesini kaybetmiş kapılar;
Huzur içinde gizlenen an.
​

Yorulmuş kervan sesleri saklıdır yolların dibinde,
Can evime düşen har;
Sönmeyen yangın.
Oysa kaç defa öptüm ışıl teninden
Kırağılaşan çiyden.
​

Avuçlarımda sarkaç misali salınan nefes,
Asılı niyaz, sesine tutsak.
​

Uzakların şarkılarıyla başlar gaipten;
Uzun uzadıya ayrılıkların ardından
Kısalan sevdalar...
Yeniden sürgün veren devr-i düş.


​Ey sedamın pırıl pırıl göçü
Zulmetin kızıl ellerinde

Buğday filizi

Yeniden yaşama duran
​

Katre’den bahra.

...