​Sana olan sevdamı sana avazım çıktığı kadar,
Kayıtsız, şartsız haykırdım
Seni o fotoğraf karesinde gördüğüm an;
"İşte bu," dedim, "işte benim kıymetlim;
İster kız bana, ister söv, istersen kahret;
Bir bakışına feda ederim koca bir ömrü,
Bir anlık tebessümüne satarım tüm dünyayı.
​Ela gözlerin bir mahşer yeri o karede,
Kumral saçların rüzgarda deli bir dalga...
Yaktım o yangında geçmişi, geleceği ve sevdayı.
Şimdi ister bir hançer gibi sapla sessizliğini,
İster uçurumlardan aşağı it hayallerimi;
Ben o donmuş karede esir kaldım.
​Zaman durdu, nefesim kesildi, her şey "sen" oldu.
Zemheride açan bir çiçek kadar sancılı,
Yıkılmış bir kentin ortasında dimdik ve acılı...
Kaderim bir resmin kenarına iliştirilmişse eğer,
Seninle yanmak, binlerce cennete değer.
​Yüreğimde sökülmez bir mühürdür artık bakışın,
Ne silinir, ne eskir, ne de biter bu Aşkım.
Sen varken de seninim, yoksan da yalnız senin;
Ben bu sevdayı mezar taşıma, adınla kazırım.
​
Alper KARAÇOBAN