Bu dizeler, Anadolu’nun kadim ama bir o kadar da sert toplumsal gerçekliğini, eril tahakküm ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği üzerinden vuran çarpıcı bir "köy panoraması" çiziyor.
İlk bölümde aşkın bir "tuzak", kadının ise "avlanacak ceylan" olarak nitelenmesi, ilişkinin duygusal bir bağdan ziyade bir fetih ve güç gösterisi (on ikiden vurmak) olarak görüldüğünü simgeliyor.
Tarlaya çapa, hayvana bakım" ifadeleriyle kadının varlığı, ekonomik bir iş gücüne indirgenmiş. "Karnında sıpa, sırtında sopa" deyimi ise kadının hem üreme hem de şiddet döngüsü içindeki sıkışmışlığını en çıplak haliyle Eğitim Sen gibi kurumların raporlarında da değindiği toplumsal cinsiyet rolleriyle örtüşüyor.
Eksik etek" ve "erkeğin elinin kiri" gibi deyimler, kadını aşağılayan ve erkeğin hatalarını meşrulaştıran yerleşik dilin yansıması. "Kuma" gerçeği ise bu trajedinin son halkası olarak sunulmuş...

Kutlarım KALEMİNİ şaire bacım