Ey aşk bizi bağışla;
Demiri büken örs, kapıyı tutan kilit,
Geçilemeyen eşik.
Varılamayan bir arpa boyu yol,
Yaşanmamış masal
Ey bulutlar ülkesi...
Bir yanda ölüm, bir yanda yaşam;
Ehli olmayana emanet kalplerimiz.

Çatlamayı bekleyen tohuma yağmur olmadık,
Sabrı çatlatan bekleyişe esir,
Bekleyen kabuğu yaradan bildik;
Yarayız, bıçağız…
Acıyı mutluluğa serptik,
Ufku çekti gözlerimiz.
Yanmamak için yandık,
Kül perde oldu kora.

Acıydı bizi yakınlaştıracak;
Yaramızdan kanayıp, merhemi arayacaktık.
Sahte ışık ısıtır mı bizi?
Sığ kıyılarda güneş ararken,
Dağların mahrem köşesine çekildik.

Yâr; sesimizin yankısı ile yüzleştiğimiz vatan.
Toprağına adımızı değil, eksikliğimizi yazdık.
Mutluluk oyunu oynamaktan yorulmadık.
Mesafelerin serinliği sahte baharlara benzemez;
Üşümeler gerçek.

Uzaklık; aradaki yollar değil,
Aynı acıda buluşmaya cesaret edememek.
Kapıya bir mühür daha vurup;
Kilidin içerden kırılması pas tutmuş bir yalnızlıkla…

Vaha Sahra