0
Yorum
5
Beğeni
0,0
Puan
28
Okunma
saymayı bıraktım o eşikte
avucumda kurumuş fidan tozları
sen yağmuru çalarak geldin
ben suların kesildiği o sokakta
tek yaptığım savunmak sessizliği.
külü savurmak en kolay
aslolan koru korumak o sert kabuklarda
başka mutluluklar var mı ki
mevsimlerin peşine takılan
toprağın altındaki o sabırlı iradenin.
geceden alacağını alanlar uyudu
iki doğru bir teğet çizgide eğildi birbirine
sisli bir duvarın nabzını tutmaktan yorgunum
suyun sesinde hiç bitmeyen
anlatma telaşı...
aldatmadım hiç o yarınları
sadece kuşların dillerindeki boşluğu sevdim.
şimdi göğsünü saklama
çünkü toprak zaten affedilmiş bir hatadır,
biz o hatayı tekrar etmeyi
sevmedik mi?
Vaha Sahra
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
