2
Yorum
30
Beğeni
5,0
Puan
417
Okunma
Bulutlu gök altında
u s u l u s u l
aydınlık uzatır dem;
karanlığın uykulu dudağında
dilsiz bir tünel,
toz ve ıslık.
Yörüngesinden sapan bir rüzgar
düğümler dili;
s e n d e l e r zaman
tavanı olmayan dehlizlerde.
Dünya uyur;
şehir ve insan...
Sarkaçsız bir vaktin boşluğunda
çözülür mühür;
Zar gibi atılan sis çanlarını
taşır odalar.
Vaktin kör yürüyüşleri bunlar;
neyi tanık,
neyi düş sandığın...
Zihnin kuyusundan yukarı
çekilir bir kova ışık;
Sıcak bir gece içinde
s e y i r.
Çocuk kaldırdı başını;
gece kısaldı.
Avuçlarında n a r nakışlı dağ;
Göğün tül örtüsünde,
sır gibi asılı dururuz biz;
çocuk gösterir parmağıyla
iki bulut
bir d e v r a n ı
....
5.0
100% (14)
Cevap Yaz
