adeta birer mistik ayin gibi ruhun derinliklerine süzülüyor şiir.
sözcüklerin estetik bir vecd ile buluştuğu büyülü bir noktanın şaha kalkışı.

şair mürekkep karanlığını bir pelerin gibi kuşanıp,
geceyi kendi ışığıyla tutuşturmuş.
yandıkça serinleyen, yandıkça durulan bir gönlün en berrak şahidi olmuş.

dünya dillerinin sustuğu yerde
şairin sessizliği en gürültülü ihtilalini gerçekleştirmiş.
göğün denizle nikahlandığı, ruhun uçurum kenarında rükuya vardığı o mukaddes anı kendine has ve özel imgelerle muhteşem bir çığlığa imza atmış şair.

küllerinden doğmaya çalışan varlığın sancısıyla yoğrulmuş bir ruh için çalışan kelimelerin ipeğinden örülen bir ebediyet kozası gibi, doğrudan doğruya ateşin kendisini giyinmiş bir vuslat yolculuğu gibi.
ebedi bir secde duruşun tezahürü.
ve bir katre iksir gibi dimağlarda zamansız bir sarhoşluk bırakıyor.

bu öyle bir rüya ki
güneşin doğuşuna susarak vaktin ana damarına o görkemli intiharına kucak açıyor.

vav harfinin mahcubiyetiyle bükülen birer elif gibi
göğüs kafesinde çırpınan o kutsal özneyi hürriyetine kavuşturuyor.

gecenin kalbine bir kış çiçeği gibi bırakılan şiir
kuzeyin soğuk yalnızlığıyla güneyin sıcak tutkusunu aynı uçurumda buluşturuyor sanki.

şairin şiir dünyasından devşirdiği sözcükler bir araya gelmiyor
tecelli ediyor adeta.
şiir, dünyayı anlatmaktan çok, dünyayı yeniden icat eden bir sesle yürüyor.
imgelerin her biri bir kozmos taşıyor.

vaktin damarından gül şarabı sızdığında
hem sarhoşluk hem kutsiyet hem de kanayan bir ruh aynı anda titreşiyor.

bu şiir sadece okunmaz.
bu şiirden geçilir.

eyvallah Tesbih şair.
eyvallah


Ramazan Boran 1 tarafından 14.1.2026 14:38:43 zamanında düzenlenmiştir.