2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
134
Okunma
Bana gözlerini sunduğunda,
Geceleri ağlayan mısralarla aktım içine …
Her güne bir umut bağlayarak,
Senelere vurdum özlenmişliğimi …
Sanki sınırlarımdan, alev alev bağlarını kopararak içime giren,
Bekleyişi olmayan tek yön bir haykırıştı yoluma çıkan…
Sessizliğimin ucundaki en büyük kahramanla birlikte,
İlerlerken kendime geldim bir nefes alarak benden.
Gözlerimi irice açarak daldığım noktadan bir anda çıktım,
Her yerde suskun taşlar çepeçevre sarmış etrafımı,
Ellerimde ki çığlıklarla, koparak ilerledim,
Her adımda bir yudum aldım benden …
Sahipsiz dolaşan hislerden uzaklaşarak,
Kendimi buldum göğe yakın nefesi derin gözlerinde …
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz