Bu şiiri ne beğenmek, ne de yorum yapmak haddim değil! Sadece naçizane birkaç gözlemimi ifade etmek istedim izninizle...

Şüphesiz ki şiir yazmak biraz yetenek, biraz bilgi, biraz da özgünlük ister. Tabii bana göre. Amma ve lâkin bu şiir çıtayı biraz daha yükseltmiş. Çünkü Şairin kelime dağarcığının zenginliği bana göre sadece kültürel değil. Osmanlıca' ya ve eski Türkçe'ye son derece vâkıf değerli bir kalem var karşımızda, ki yine bana göre, yanılıyorsam affola! Bu alanda eğitim almış Ehl-i bir kalem bence karşımızda ki...

Donanımınıza hayranlıkla ve biraz da kaleminizi kıskançlıkla, saygıyla selamlıyorum :)

Her daim sevgiyle...

Emeğinize yüreğinize sağlık değerli
Mahir kaleminizi yürekten kutluyorum.
Tebrikler. Her şey gönlünüzce olsun.
Huzurlu mutlu aydınlık yarınlar diliyorum.
Selamlar dualarımla.

kelimelerin sadece kostüm giymediği,
adeta birer ruh kuşanarak raks ettiği görkemli bir imge şölenidir bu.

şiir gibi şiir işte.
bir defa okudunuz mu bir koku gibi teninize siner,
bir mırra acılığında damağınızda kalır.

karşımızdaki bu şiir,
kelimelerin sözlük anlamlarından sıyrılıp birer ledünni sızıya dönüştüğü, şairin kelime heybesini bir mücevher sandığı gibi açtığı nadide bir duyuşun mahsulüdür.

her zaman olduğu gibi şairimiz
sığlığın geleneğinden kaçmış ve estetiğin derin sularına demir atmış.
rastgele seçilmiş süslemeler değildir bunlar,
her biri birer bellek kartpostalıdır.

varlık nasıl da melankolik bir huşu ile bükülüyor.
şair dili kullanmamış dilin ruhuna da hükmediyor.
şiir boyunca süregelen imge örgüsü, adeta bir ebru teknesi gibi sürekli biçim değiştirerek genişliyor.

sesin sustuğu yerde ney nağmesini iklimin kokusuna,
sessizliği ise bir zarın içine saklanmış inciye benzeten şair,
duyular arası bir sinestezi meydana getiriyor.
zaman soyut bir kavram olmaktan çıkarmış,
öpülen, dokunulan ve üzerinde hicranın izi kalan canlı bir organizmaya dönüştürmüş şair.

şiir şairin ruhundaki o ince sızıyı,
estetiğin imbiğinden geçirmiş
bizlere de böylesi bir ikram sunmuş.

elhamdülillah