Şiir bize bir şey öğretiyor.
Gitmek belki de kendinden vazgeçmek değil, kalmaktır.
Kalmak ise her şeyi kabul etmek, yeşili ve hüznü bir arada yaşamak demektir.
Kalmak, her kaybolan anı, her yitip giden şeyi içinde taşımaktır.
ve nihayetinde kalmak, hayatın en gerçek haliyle yüzleşmektir.

''Zamanın kıyısında unutulmuş bir rüyanın içindeyim.
Ne uyanığım ne de uykuda. Gözlerinin yeşiline değen her hüznü içimde sessizce büyütüyorum. Rüzgar, en haklı yanını alıp geçerken ruhumun kıvrımlarından, seninle biraz daha kalıyorum. Bir ay kadar. Bir martı kadar. Uzak bir özlem kadar'' diyor kıymetli Tesbih şair.

ve sonra da şöyle devam ediyor;
''Bazen bir duvar gibi suskunum; yosun tutmuş, içe çökmüş, yılların ağırlığına sessizce boyun eğmiş. Bazen bir çocuk gibi, iyi yürekli, gül desenli öpüşlerde hayatı yeniden öğrenen.
Seninle konuşmadığım her an, içimde büyüyen bir çağrıdır. Sustuklarım artık taşamaz oldu; ışıklı evlerin gölgesine sığmaz kelimelerim. Bir sabahın ötesine taşmak istiyorum, güz gemileriyle, uzak ikindilerde.

Bilmediğin şey çok Rürüm. Gülüşünün ardına gizlediğin sıcaklık, bir ay gecesi kadar büyülü. O gül çağını sen bilmezsin; ama ben, gecenin koynunda ellerimi yakarken seni hatırlarım. Denizin yorgun atlarında, bir anlık beliren seni… Ve her anı, buğulu bir camın arkasında yağmurla çoğalan hüzün gibi taşırım içimde. Anılar, usulca bağırır gecenin koynunda. Ve bilmek, evet, bilmek bazen bir şarkıdır. Hayatın ortasında, sessizce söylenen, ama yankısı asla dinmeyen.

Gözlerimde birikir senin geçip gittiğin yollar. Öylece durur o yollar; suskun, gizemli, uzak. Kaldırım taşlarında seni ararım, kırık bir güneş parıltısında, saçlarına dokunan rüzgarda, gözlerine düşen martının sırrında. Her şey susar, ama içimdeki o zamansız sızı konuşur. Bir ağrıdır adı bile konmamış, seninle başlayan, seninle kaybolan.

Bir yangın gibi içimde gece. Soğuk serinliğine rağmen, seni hatırlatan yıldızlar iner limanlara. İntihar gibi dokunur bazı anlar, bir kırık oyuncak gibi, kırılmış bir sevdanın hatırası gibi. Bu toprağın her anısında senin gözyaşınla mühürlenmiş izler var. Gitmek… gitmek demek, kendimden vazgeçmek olurdu. Çünkü ben artık sende tamamım''

O yüzden Rürüm, kal…
Yeşilin ve hüznün gözlerinde biraz daha kal.
Bir ay, bir martı, bir ömür kadar''

diye noktaladığı şiiri, çok sevdik.
Teşekkür ederiz.
Yüreğinizin dokuduğu bu zarif şiir, içimize ince bir tül gibi serildi.

Kalemin daim, ilhamın berrak, yüreğin hep incelikle dolu olsun, Tesbih'can.

Sevgi ve selamlar.

Harikaydı yine , kısa bir süreliğine bakmak istedim ve en çok sevdiğim şairlerden şiir paylaşımına denk gelmek beni nasıl mutlu etti ,evrenin hediyesi gibi , müthiş bir yetenek bu tesbihim , ışığınız hiç solmasın, tebrikler💫