![]() gölgede kalanlar
gün gecenin koynunda kaybolduğunda
aydınlıklar ölür karanlıklarda şafağa kim çıkar bilinmez hayallerinin eşliğinde sessizce gidersin geçmişine gün ışıyınca yaşadıklarını sayfalara yazarsın en zor anında kaybolur en yakının da olanlar o zaman anlarsın hayatın acımasızlığını umut ettiğin kadardı her şey yaşamaktı hayatı anlamlı kılan korkularının esiri olduğunda kaybolup gidersin unutma gün aydığında bitecek tüm sıkıntılar vakti geldiğinde sende güleceksin işte o zaman gülüşlerini yazarım ben bu hayatı hiç doruklarında yaşamadım alçaklarda böyle kaybolmamı anlayamıyorum bende bu yitik zamanların cenderesi içindeyim vakti gelince anlatırım her şeyi o zaman sayfalar dolusu yazarım, olur da gün gelir kaybolursa gülüşlerim susarsa dudaklarım beni unutma o sessiz çığlıklar yayılırsa her yere dalga , dalga. beni başka yerlerde arama etrafında kayboldum ben yağmur suları sele dönüp taştığında beni hatırla yağmurlara karışan gözyaşlarını yazayım, ay ışığında kaybolduğun o zamanları düşün doğruların kaybettiği anlar yaşanırken bu hayatta yanlışları düzeltmenin imkansızlığında kuruyan gözyaşlarım beni kör etmeden tanığı olduğum şeyleri yazmalıyım sayfalara bir gün okunsun diye. Mehmet Demir 13.01.23 Ankara |