düşe dalmış göğün yedi renginde
uçurumun dizine vuran çocuk ol...

uslu tenhaların ay düşümü sularında
gün gelir gezinir eller
belki bir kapıdır tuttuğum
belki toprak kokusunda begonya
belki martı sesleridir boşluğa doldurduğum
bozkırın ve türkünün tadında
deli bir ağacım ben
içime işlenmiş uykuların
zümrüt baharı..

zaman
şirin çölün yatağında gizli hat
gölgelerin üzerime giydirdiği
susmalar gelinliği
düğümler çözüldükçe
sarmaşık masallar evrilir geceye
gözlerimde yıldız tozları
dumanlı ateşin sarısı
belki sevda incisi aynalar
kaderi öğüten..

bahar dalıyla kıyıları rendeler yalnızlık
dökülür ufkun atlasından
sütbeyaz kanatlar
bir sarnıç bayramı kopar içimden
kundağında çocukluğumun yelesi
ki,el ele düşlerin vapur ısırığında
aşktan söz edilince
belki ateşten dolunay karanlığın aydınlığı
bu şehrin unutkan bahçeleriyle
saçlarımı tarar rüzgar
günlerim sevinir bazen
bazen sis çanları

kan üşümesi yokluk burkuyor terliklerimi
hayallerin buğday koşusunda ışıklar
derin bir ağ duvarımda
uzarken dallar
kitaplar,odalar
ve bir çocuk yaralanışı
alnımın renginde mor çizgiler

....

Paylaş:

35 Beğeni

+27 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (21)

5.0

100% (21)

Mor çizgiler Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Mor çizgiler şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Mor çizgiler şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Midayet Kara, @midayetkara

25.7.2021 11:45:26

5 puan verdi

Değerli şairim sayfanızda harika duygularla kaleme alınmış akıcı ve anlamlı güzel bir eser okudum yüreğinize sağlık kalemin daim ilhamın bol olsun nice güzel eserler yazmanız dileğiyle selam ve sevgilerle kalın sağlıcakla

Etkili Yorum

Kardelen çiçeği, @kardelenc-i-e-i

24.7.2021 17:31:31

5 puan verdi

bahar dalıyla kıyıları rendeler yalnızlık
dökülür ufkun atlasından
sütbeyaz kanatlar
bir sarnıç bayramı kopar içimden
kundağında çocukluğumun yelesi
ki,el ele düşlerin vapur ısırığında
aşktan söz edilince
belki ateşten dolunay karanlığın aydınlığı
bu şehrin unutkan bahçeleriyle
saçlarımı tarar rüzgar
günlerim sevinir bazen
bazen sis çanları

Bilselerdi ki
Bir hasatlık canımın kaldığını
Kışın zemheri ayazı
zamansız soldurmazdı çiçeğimi
Şimdi kargaların
Aç kursağını kolluyor eğrilen dalım
Göçmen kuşların dönüşü olmayan
Ömürleri biçiliyor sevdama

Ve hayat can; kah nefes almak isteriz nefesimiz yetmez.
Kah susarız da nefesimiz deryalara sığmaz...
Ve mor çizgilerin yansımalarıdır hep önümüzü kesen ve
Bizleri ışığa hasret bırakan. Nice çocuklarımızın karartılan yaşamları gibi...
Ama sen, ben ve çoğalıp bizler oldukça çocuklarımızın o mor çizgileri silinip
Rengarenk ışık ışık parlayacaktır hep yüzleri...
Yine insanı derinliklere salan güzel bir yüreğin sesiydi dizeler.
Okudukça hüzünlendim, hüzünlendikçe tıkandım...
Duyarlı yüreğine gönül dolusu tebriğimle can kardeşim.
Her daim sevgimle, selamlarımla...