8
Yorum
33
Beğeni
5,0
Puan
904
Okunma
aktı içime
bulutların rüzgârlı dalından Tesbihli yıldızlar...
Ey göğün kanatlı parmakları
Ey geceye bestelenen sessizlik
delice koşan gövdene yaslanırken gün
kızıl rengiyle perdeyi vuran kuşların
kıyısına durdu sesimin yokuşu
ıslak bir yılgının hırıltılı zerresinde
güneşin sancılı gözlerini
dinliyorum..
durdum
yanağımda ateş çiçekleri
dizlerimde yeniden doğuşun tohumu
yolculuğun son durağı..
Ki,toplasam bütün gölgeleri önüme
yoksul bir göç ağlaşır uçurum soluğuna
sessizliğin sesiyle toprağa uzanan
yağmur saçlarıyla öpüyorum
yüzümün kardan benini
avuçlarıma uyanan yaşamın çukuruna
portakal döken ağaçlar
öylesine sıcak öylesine lâl
çığlık yaprakların karanlık yağan sularıyla
düşleri biçiyorum
yalnızlığın dili kuruyunca değişiyor rengi
sisin..
ağzımda aydınlık yumağı sarının
seninleyim
sen, rüzgârı sırtında yürüyen dağım
ölümün bağrında yanık ninnilerle
ciğeri yanan
karıncaya yol veren
ay ışığına gül kokan baharım
gözlerimin ferinde nar kavrukluğu
ve içinde koşup duran çocuğun
gece ırmaklı ney’i
Can suyum..
heceli sevincin kuytu kasabasında
en yeşil uykuyla kımıldayan perdem
dünyam turunç kokulu
kızıl bir çember
dumanında bulutlu rüzgarlar
ve sonsuz yıldızlar
güneşim benim
Ey gece
Ey göğün kanatlı parmakları
dudağında sürmeli soluk
bitti bir kitap daha
devşirirken gün kendini
buğdayın yakasına
.....
5.0
100% (17)