Bir bebeğin solumasıyla başlar içerde yaşam
Bakır toprakların tenine basarak geçerim
Ölümü,acıyı,saatleri
Ve
Issız yolları..




Tahta çıplaklığında umut odalarının duvarları
Alnımın çizgisinde tarih
Eşiğimde ağır kan gökyüzü kadar yıldızlar taşır
Göğsümde şık ışık sürmesi
Sözlerimi biçiyor ruhumun
Ve umut ince ince sazlarıyla uyanıyor
Topuklarımın yol kokulu ağrısına



Ve sen
Derinlerde kök salgısı özlem
Yüzümün gül ortası..
Kırkımda saksıları genişleten uysal yağmur
Denizi koydukça gözlerime
Yemyeşil bir orman büyüyor geceye
Sesinde alaca huzur
Kendime su içiren..




Dar sokakların kaygılı odalarında
Sevmek ve sevilmek ister insan
Bazen bir yangın gibi sığınıp sus’lara
Yeniden doğabilmeyi..
En güzel yerinde
Korkunun ırmaklara tutunmuş en güzel yerinden seyrediyorum
Uçurum çiçeğini..
Gizlerimde ince soluklu gülüşler




Nerden ve nasıl başlarsa başlasın hayat
Adımlarında daralmış görmedim umudu
Birşeyler
Kaç yaşımın sızısında birşeyler
Göğsüme gemileri atıp atıp gittikçe
Sen kokmayan merdivenlere basmadım


Kapat gözlerini
Ve gitt
Yeşilden maviye çalan mumun alevine
Bir de kendi gözümle bak güneşe
Çark her türlü kıvranıyor
Lakin bizi biz gibi isteyen güzellik
Aşk..

Var olan hayata..