Sessizlikte üşüyen çıplak harflere
Anlamın yiterken
Sıcağında terlemiş cümleler giydiremedim
Ağırlamaya da hazır değilim yokluğunu
Kronikleşmiş acıların
Aklımı vurduğu bir sayfa burası
Yaprağı çevirmeye yetmedi
Kefaretini ödediğim sevinçler
Aldattı yüzümün kıvrımlarını

Hep çemberindedir insan hüznün
Gölgesi düşünce ömür bir kazazede

Kendime tutunca aynaların telaşlandığı
Gülüşleri kırılan marazlı vakitlerdeyim
Özlemini çiviledim dudaklarıma
Sözler ağzımda intihar kokar
Hiç ihanet etmedim sevgilim
Sevdanın yaralarına
Hangi vakit sızlasa başucundayım
Yüreğimin yazgısı çünkü
Göç yollarına dizlerim kırık

Zemherine çiçeklerinden yakalanan nefsimle
Cenge tutuşurken zaman
Yokluğun azılı bir gölge gibi çöreklenir geceye
Yatışmaz duayla avuçlarım
Uzaklığın hoyrat
Bağrımdaki ağrı düşmek üzere
Azat edilmeyi dilerken tüm nedenlerden
Gidenin cevapsız saatlerinde takılı kaldım
Kaldır bana kirpiklerini
En görkemli ganimetini görmek istiyorum ölmeden
Boynuma tak düşlerimizi

...