Bakma her yanımın kalabalık olduğuna
Yokluğu seninle dolduran yalnızlığım ben...



Aklının penceresinde çocuk seslerine çarpan için
Kaç kişiyiz sevgilim..
Dev düşünceli ölümler göğsünü ezip geçerken
Bağrına bağırdığın kaç saplı ok
Sen de çocuk
Ben de çocuk
Sen çocuk
Ben çocuk
-hadi başaracağız tüm gerçekleri-



Biliyorum
Ateşin dilinde suyla büyüyen özlemleri anımsadığında yollar
Çevirir sayfaları bir kitap bitmeyecek öyküye
Elleri cebimde poz verdiğim seni
Kutsal bir sır gibi yürüyüp
Ağaçlara ve kapılara yol açıyorum
Aynı düşüncede seslerin ve karanlığın
Konuştuğu yeşilinde
Seviyorum seni




Seninle bir hayallerimin kafesinde renkli kuşlar
Bir çatı ve
Ağrılarımızı taşıyan sandık dolusu anılarımızı
Gözlerime sürmeliyorum
Görüyor musun
Dışarıdan içeriye giriyorum karanlık
Karanlıktan dışarıya çıkıyorum sen
Heryerde ve herşeyimde..



Yürüdükçe yüzüne hele dur şimdi
Her yer bizim.