0
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
1076
Okunma
Utanıyor bir ağaç kendi yapraklarından
Gökyüzüne sığmıyor küçük yıldız,
Su tanımıyor artık kendi dökülüşünü
Çalıp gidiyor zaman çocukların gülüşünü.
Annem hamur mayalıyor
Ben buğday büyüyorum.
Bir çiçeğe su versem belki ışır gözlerim
Sarmaşık gibi yürür umudum yüreğimi
Yanarım, yandıkça külümde güller büyür
Bir küçük bahçeye dönüşür bütün ömrüm.
Annem süt kaynatıyor
Ben esmer büyüyorum.
Gülün yaprağı ile bahar avunuyorum,
Düşüyorum bir avuç kum ile ıssız çöle.
Her şeyimi gölgemle bölüşüyorum,
Belki de bu yüzden çok üşüyorum.
Annem biber kurutuyor
Ben acı büyüyorum.
Barış Çelimli
5.0
100% (1)