Yağız atlarla yarıştım hepsi geride kaldı
Yetişebilmek için bir salyangoza
Evet, bir kumardı ömrüm,
Çocukluğum tura gençliğim yazı
Dik duramadım
Sonra düştüm bir kuyunun dibine
Kurtulayım diye kazma verdiler
Gülüşüme tuz serpiyor zamanın avuçları
Gözlerimin acısını dindiremedim

Artık sona geliyoruz sevgilim
Sular yorgun akıyor vadilerimiz ıssız
Sözümüz sesimizin çukurlarında durgun
Yağmur yağsın istiyoruz durup dururken
Islanırsak arınırız zannediyoruz

Arabalar hızla geçiyor dolmuşlar tıklım tıklım
İçimizde son bir bulut ıslanmış yağacak belli
Bir tren kalkacak Eskişehir’den
Bir daha dönmeyecek
Eriyecek raylar ağaçlar kuruyacak

Artık sona geliyoruz sevgilim
Boş sepetlerin hüznüne çürüyor kiraz
Kuruyan çiçek için yas tutuyor kelebek
Bir avuç toprağa gizlediğimiz dağlar
Yolumuzun üstüne dizilecek
Nerde kırılmış bir dal görsek tutunacağız
Bir orman daha kül oldu susalım artık

Yarısına kadar içilmiş çay soğumuş iki bardak
Henüz kırılmamış ama ne önemi var
Bir düğme daha kopmuş gömleğimizden
Dar geliyor her şey biz büyüdükçe
Gökyüzü şu ovalar evimiz odamız eldivenimiz
Eskidik yan yana şehirlerde
Suları yorduk
Artık sona geliyoruz sevgilim.

Barış Çelimli