Dudaklarım iki bıçak
Dilimi kanatıp duran,
Sözüme boğulmaktan susuşum korur
Sonra kopar giderim
Her daldan yaprak diye.

Ekmek ne ki, bulsam buğdayı bölerim
Kuşlara aldanırım
En çok da üşümüş kırlangıçlara,
İyi ki diyorum giymişim gömlek diye
Gökyüzünü sırtıma,
Yoksa uçup giderdi küçük bir serçe gibi
Her sabah uyandığımda kalbimi didikleyen
Türkü söyleme isteği.

Sazın ustasıyım telin çırağı.

Saçın elimin duası gözlerin düş bereketi
Kalbim nice ırmakların
Dolduramadığı testi,
Titriyor gövdemde durup dururken
Senin ikinci damlanda taşacak sanki.

Kirpiğinin her biri kuş cıvıltısı
Sesinin göğünde yıldız ufalıyorum
Geceden güne geçiyor söylediğim türküler
Uyanıp kanat çırpıyor göğsüme tünemiş serçe
Uçuruma düşerken

Göğün müridiyim kuşların piri.

Eğilip kulağıma fısıldıyor dağ
-Yolda kaybolursun sen beni dolan

Yedi damla suyu ikiye bölüp
Kana kana içmek için seninle
Irmaklar dağlar aştım
Gövdemdeki kuru toprak
Dokunsan yeşerecek.

Üşümekten korkmuyor artık kalbim,
Her yanı acıyla kuşatılmış olan adım
Her harfinin hakkını istiyor şimdi,

Damlanın kölesiyim ırmağın efendisi.

Bir avuç tuz gibi serpildi kalbim
Kül oldu ellerim zamanı tutayım derken,
Bozuk paralar gibi ömrün kumbarasında
Biriktim, büyüdüm, birden harcandım,
Beni saklayın dostlar hatıranızda
Bir gün hatırlanır diye kirletmedim adımı,

Günün nefretiyim zamanın aşkı.

Barış Çelimli