bir vakit ertesi,
gözlerim sokaktan ötede, gözlerindeki gün ışığıyla
seninle yürürken
bir toplumu bölmüştük ortadan ikiye
bakırcı kadın, kuklacı amca, sedefçi bey
yalnızlığımı askılara bıraktım
tepenin başında
iki güldün dört yanımda mutluluk
şimdi çok yakınsın
çok uzaklarda.

ben seni seviyorum aslında
yaşamayı kendine oyuncak etmiş bir banka memuru
alarm sesleriyle
yeniden doğuruyor yüzündeki umutları

ıskarpela! adını kazıdığım o yaşlı kalbim
ıskarpela! ellerinde bir mutluluk var
ıskarpela! seninle başlasın bütün hüzünler

işte orada bir bardağın hatrında
kocaman elleri olmuş bir kurbağa
kova kova yaşanmışlık
bütün eski gecelerde bir ölüm
bütün eski gecelerde bir ölüm

bakırcı kadın, kuklacı amca, sedefçi bey
mutluluğu alabora edecekler.
ben maviydim, ucuna asılmış umutla
sen âmâsın banliyölarda kayıp
buldum!
seni!
uzaklarda! ama en yakında