yeterince ektim
keder tohumlarını
bırak teselliyi
“ zaten zayıflamış içim
incelip kadehe döndü”






şu ilk şarabı yapan
cemşîd kadar hünerli
çağır “meyhane çırağını “
doldursun boş testileri






elma gibi suyu çekilmiş
hayat ırmağım diz boyu
kendine hayrı yok ki
dağları aşsın






bunaldım bu şehirden
karanlık içmiş sokakları
kedileri bile ürkek
can alan melek
kan ter içinde
ölüm
pamuk ipliği






zerre zerre öğütülmüş değirmende
biri bin pare düşlemiş firdevsi
yasak buğdayı mı
yok
yasak elmayı mı yemiş âdem
hepsi bahane
ilk atılan adımın
bir anlamı olmalı






cennet mi cehennem mi
rıdvan mı zebani mi
sen söyle “meyhane çırağı”
“aldatmasın seni çöl devleri seraplarla”






ilk kan ilk kibir ilk kıskançlık
kâbîl’i düşün
kırmızı pabuçlara döndü yanakların “meyhane çırağı”
boş ver aldırma bana



sahi düşünceye sığar mı Tanrı








Çok Kıymetli Seçici Kurulu’na ve Edebiyat Defteri aileme sonsuz şükranlarımı sunarım .Hep var olun lütfen!








gönül gençyılmaz