Aşağıdaki ilk yorumuma ek olarak


Birkaç edebi sanat daha:

1. Teşhis( kişileştirme) sanatı: “kapımı çalsa bile gamları yasaklarım”

2. Tezat (karşıtlık) sanatı: "kara yazsa da yazım imgelerle aklarım"

3. Teşbih(benzetme)sanatı: "şiir hayat kırbacı, şiir çınar ağacı"

4. Açık istiare (açık eğretileme): Şiir takıp göndere denize açtım yelken (şiir gemiye benzetilmiş ama gemi söylenmemiş.

Bu şiir güzel. Neden güzel?


Başlıkla konu arasında uyum var.

Metinsel bütünlük var.

Kıta bütünlüğü var.

Dize bütünlüğü var (Her dize kendi içinde anlamını tamamlıyor ve metinsel bütünlükle uyumlu).

Konu bir sonuca doğru gitmiyor; şiir etrafında kelimeler dans ediyor

Duygu aktarımı var.

İçtenlik var.

Akıcılık var.

Şiir baştan sona sembolik anlatımlı: mecazlar, benzetmeler var.

Özgün imgeler var: Kimi iki kelimelik“küskünlüğü yıkamak”, kimi dizenin bütününe hakim” kalem tutan elimde aminleri saklarım” gibi.

Simgeler var: “şiir ömrümde virgül …” (virgül simgesi)

Metaforlar var: “Yere düşünce adın”.

Baştan sona eğretilemeler var: “şiir hayat kırbacı şiir çınar ağacı.”

Sezdirmeler var: “şiir -vermezsem ara- çözülen tek makara”

Tenasüp var: “şiir şakıyan bülbül şiir has bahçemde gül”: has bahçe, gül, bülbül yine bülbül, şakımak, şiir: Bu sözcükler kendi aralarında tenasüplüdür.

Sözcük ve noktalamayla ilgili yaratıcı sapmalar var: sakinde’

Şiiri, uyaklı sözcükler içinden seçilmiş rastgele metaforlar/eğretilemeler değil. Hepsinin şairin yaşamında bir gerçekliliği var.

Örneğin:
Şiir, şairin yorgun hayatında bir dinlenme anı, nefes almasını sağlayan bir ilaç ve bunu taşıyan kelime “virgül”.

Yine
“küskünlüğü yıkadım toz ve duman içinde” : Afet İnce Kırat, kızlık soyadı İnce, soyadının şair üzerindeki etkisi “küskünlük”. Şimdiki soyadı ise “Kırat”: Kırat’ın tozu dumana katması “toz ve duman”.

Yine
“fakir de bendim inde’ saraylarda zengin de”:Yaşadığı ve yaşanabilecek yoksulluğun en dibi ve şiir sayesinde yaşanan saray hayatı (mecazen).

Yine
“estim coştum enginde bazen kaldım sakinde’ “ Yazılan binden fazla şiir: Bazen esip çoşma; bazen eğlenme; bazen de gemisini limana “sakine” demirleme.

Yine
“şiir şakıyan bülbül şiir has bahçemde gül “ şairin hayatını yakından bilmek koşuluyla; şiir onun hayatının gerçek rengi ve ahengi.

Ahenk var şiirde: Uyak örgüsü: aabbbcc/ aabbbcc/ aabbbcc kusursuz. Tam ve zengin uyak; 7+7 duraklı; ayrıca iç uyaklar “kırbacı/ağacı; bülbül/gül …) ve tekrarlanan sözcüklerle yaratılan ahenk var (‘şiir’ sözcüğünün tekrarıyla).

Bu şiir, burada yazdıklarımdan ve daha yazmadıklarımdan dolayı güzel.