gözler yolcudur
dudaklar han
bir tebessüm hayattır
bir bûse kan!



-l-

bir kavram karmaşası vardı ortada
biri kendi dünyası için çırpınıyordu mutluluğa
biri karaya vurmuş balık telâşıyla
aynı ortamda nefes almak yetmiyordu bâzen
anlatamıyordum!


-ll-

yorgunluk bir sonucun göstergesi değil,
neticesiydi çoğu zaman
yoksa, nedendi
saatlerin yüzlerce binlerce kez kovalayıp yakalayamadığı
bu yalnızlık
bu el aman!

-lll-

ağrılarını kovalara dolduramasa da
sanrılarına sarılıp uyuyabiliyordu insan
hep buydum zâten son zamanlar
kolaydı kelimelere semboller kuşandırmak,
öznesiz cümleler kurmak
tüketemediğin,
öldüremediğin bir gerçeğe kobaylıktı zor olan!


-lV-

fayda edeceğini bilsem
ferâsetli cümlelere yaslanıp
iyilik nakli yapabilirim sana kolayca
ya da küslüğe çâre diye
şöyle şahdamarından iki doz sıvı Ş
belki sarılabiliriz o zaman
bir cümleye sığınmış iki çâresiz kelime gibi
zamanı bir handa konaklamaya mecbur edebilmek mümkünse!





ToprağınSesi


.