hadi dokun tetiğe



sil de git be sevgili
uğruna çarpan kalbimi feda et
hasret med-cezirlerinde

z/amansız olacak gidişin biliyorum
taş duvarlar yıkılacak bütün heybetiyle üzerime
ki... dilimde
tükenirken cümle kelimeler
mütamadiyen ben sende biteceğim
sen gözlerimin menzilinden usulca çekilirken

şimdi
gamzelerinde sakladığın sukunetini boz artık
topla gelmişi geçmişi eski bir çerçevenin içine
ki ... aşk
yeni bir günde bir başkasına merhaba derken
sen dokun tetiğe


ve unutma
gözlerimde yeşeren bir bahar
solar gidişinle



sen...
ar damarı çatlamış yaramaz bir çocuk misali
hadi maviliklerimde uçur uçurtmalarını yine
ve kirlet göğümün rengini yeniden



ve ben...
kirpiklerinin ucunu tutunan bir zerre bile değilken
ve anlamını yitiriyorken bütün sözler yüreğimde
ki...bilsen
ne hoyrat türkülerini ezberlemiştim bir bir
bir gün sana söyleyebilmek ümidiyle



hadi dokun tetiğe
bir silahın adı kadar soğuktur adım artık
zamansız bir ölüm kederi düşerken yüreğime
ve korkma
bak ben kapatıyorum gözlerimi gözlerine
ve çek tetiği
son bulsun bütün kederler ellerinde


Hasan İpek
yirmi altı şubat iki bin on beş








HASAN İPEK (HASAN İPEK)


Emek çekilerek yazılmış serbest nazım dizeleri, şiirinizi kutluyorum.Puanım tam.Yunusun diyarından selamlar.

Mükemmel bir şiirdi yine kutlarım selamlar hocam...