rengini kaybetmiş bir mevsim ömrüm
geceler usulca kanarken ellerimin arasında
dudağımda eskiden kalma hüzzam bir şarkı
nalanlar ağlıyor şimdi her nakaratında


bütün günahlarım yazılıyor sancılı sunaklara
tövbelerimi bozarken her tövbe sonrasında
ve güneş saklar kendini ay dönerken yüzünü
erguvan diplerinde intihara meyleder arzular


şimdi kabulsüz dualarım dolanır sözlerime
şarap rengi akşamlardan düşerken vahlar
ve günah dolu bütün gecelerin sonrasına
yazılır kitabelere vuslata ermemiş sevdalar


ben yine gergefimde bir tek seni işlerdim
vuslata ermiş hikayelerimde koştukça sana
ve bahtıma yine kabulsüz yakarışlar düştü
yeşil duvaklı dağlar devrildikce yollarıma


haydi gel bir şiir daha düşür ak sayfalarıma
gecenin ayazında hasretini okşaya okşaya
ve akan göz yaşlarımı buselerinle taçlandır
seni taşısın satırlar ilmek ilmek ruhuma


şimdi bütün bakir şehirleri bir bir yıkıyorum
afaroz edilmiş tümceler takıldıkca dudağıma
ve yüreğim bu kadar esir düşmüşken savdana
mor ve kızıl ötesidir pencereme düşen akşamlar


Hasan İpek