..../
senin orada parmağın kesilse
benim burada içim kanar sessizce



artık !
sevinçler yerini hasretlere bıraktı
çekilmez gayrı geceler boyu özlemle bekleyişler
ve uzadıkca aramızda mesafeler
yüreklerimiz yangın yeri
gönüller biçare


şimdi ben
acıyla nakşedilmiş bakışlarını içime hapsediyorum


ve yüreğim ölü şehirler kadar sukunet içinde
ki... bin parçaya bölünse de bütün sözlerim
bilirim yar ulaşamam sesine
karanlık bir gece de
yavru bir serçenin göz yaşında yiterim
yollar alıp götürdükce beni bir bilinmeze



biliyor musun ?
ardıma dönüp bakmaya cesaretim de yok benim
bilirim ki
gitme diye yalvaran bir çift göz değecek gözlerime
yüreğimde kim vurduyla gelmiş bir sancı
yaralarken beni
ay kararıp gölgeler düştüştükce bir bir içime
ben yanacağım hasretinle



ve yollar uzar gider caresizce
geçip giden her saniye seni koparırken benden
parçalanacağız
nisan yağmurlarında sürüklenirken



/aşk mesafe tanımaz cane/



Hasan İpek
dokuz nisan ikibin onbeş