2
Yorum
7
Beğeni
4,7
Puan
2709
Okunma
ebû cehil’in kibrini yuvarladım yokuşa
bıraktım günahları
kuşları besliyorum
deve sağan bir peygamberin
süt sızan parmakları gibi
kırık beyaz gecede
el sürmedim çürür
zakkum meyveleri
karanlıklar kaybolsun diye
ak bir güvercin taşır
“kömür ruhumu”
Uzatır zaman
bastonunu ellerime
bırakırken
taze bir ayeti geride
yankılanır gök kubbe
“güzelden gelen güzeldir ”
yıkayın şükür denizinde...
gönül gençyılmaz
5.0
83% (5)
3.0
17% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz