2
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
1083
Okunma
“Ölü kuşlar dökülüyor sokaklara Roza kapa gözlerini ve tüm perdelerini…”
Ağaçlara küsmüş bir vakit
Dışarıda ölü çocuklara kalmış kazmak
Buz tutmuşken toprak
Kan yağmış şehirlere
Salıncakta mayınlar
Ötesi ruhlar
Berisi ecel
Sınırsız bir hayat var ortasında toprağın…..
Ölüm çiçekleri açıyor her yanımızda
Her kundak bir kefen
Uçları kesilmiş memelerin dili yok Roza
Yağmur kan ağlıyor hadi sen de iç….
“büyümez-miş ölen tüm çocuklar”
Ve her gidenle arkadaşsız kalacaksın
Sen kırmızıyı bu yüzden az sev
Yukarıda ta yukarıda o sevdiğin oyuncaklar
Bil ki her kabarık toprak buğday ister
Bu yüzden sen güvercin ol Roza…
Sakın sallanan beşiklerdeki devirde ağlama
Sen büyümesen
Ben ağlamasam
Ve her gece şu insanoğlu titremese başucunu
Sana söz son nefesimle bir masal anlatacağım Roza’m…
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Cevap Yaz